باب الجواد راه رسیدن به بندگی است
آخرین مطالب
امکانات وب
شکستی مثل ابراهیم بتگرها و بت ها رازدی بر هم تمام پیش بینی های دنیارا تبر بر شانه های شرق و غرب ظلم کوبیدینهادی روی تندیس حنایت پیشگان پا را تو فرهنگ لغت های جهان را زیر و رو کردیعوض کردی برای اهل معنا لفظ و معنا را تو برراه رسیدن تا خدا آگاه تر بودیچنان باران که می داند مسیر رود ودریا را به رغم سادگی محکم تر از البرز و بینالودشکوه تو مسلمان می کند بودا وترسارا نمی فهمم تو را اما به مهرت مطمین هستمچنان طفلی که می فهمد نوازشهای بابا را سپیداران غزلهای تورا از حفظ می خوانندو می خوانند از شوقت حدیث قد وبالا را به شک انداخته تقویم ها را نیمه خردادنمی فهمند فرق نیمه خرداد باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
سلام ما به تو بانوی قهرمان زینب حیای مطلق و دریای بیکران زینب من از نژاد کویرم که چشمه ی طبعم بدون اذن تو کی می شود روان زینب هزار چرخ به دورش زده ولی خورشید ندیده مثل تو در هفت آسمان زینب چه منتی به سر ما گذاشتی، بانو که پا گذاشتی از ذر به این جهان زینب تو آمدی، به هدف خورد تیر خلقت عشق تویی که معنی یک تیر و صد نشان زینب فقیهه، عالمه، مستوره، کامله، احسنت گل و نسیمی و باران و باغبان زینب طناب محکم ایمان تویی به امر خدا حسین کشتی عشق است و بادبان زینب حیای فاطمی ات مانع موذن شد و گرنه نام تو می برد در اذان زینب مصمم است به وصف تو قلب های رقیق معطر است به نامت گل دهان زینب نبود وصف تو پوشیده بر باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
می رسد سال تازه وباید - کینه ها را کنار بگذاریمبر سر سفره های نوروزی -هفت سین بهار بگذاریم هفت سینی به رنگ فاطمه و - سفره ای از بهار خلقت عشقسبزه ای سرخ از روایت دوست - ماهی بی قرار بگذاریم بی توبانو بهار بی معناست - سمنوها بدون تو تلخندسکه ها هم زسکه می افتند - لاله داغدار بگذاریم شعر چون سیر وسرکه می جوشد - در فراغ بهار در آتشجای سیبی که آب شد آنروز - سبدی از انار بگذاریم کاش قبرت نشانه داشت که ما- یک سبد یاس با طراوت راروز تحویل سال بایادت- روی سنگ مزار بگذاریم سید حسین سیدی+ باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
ما را در سایت باب الجواد راه رسیدن به بندگی است دنبال میکنید
برچسب: جدید, نویسنده: بازدید: 39 تاريخ: سه شنبه 31 مرداد 1396 ساعت: 12:06
یا علی ای نهایت عرفانذکر تسبیح شاه و درویشان هم مرید رسول آخر عشقهم مراد ابوذر و سلمان از تو دریای طبع می جوشدکرده آتشفشان دل طغیان طوطی قلب من به یاد نجفنیست در اختیار بازرگان واژه ها لنگ می زنند چراحرف حیدر که می رسد به میان بعد نام خدا و پبغمبرذکر نام تو اعتبار اذان پسر کعبه ،خانه زاد خدانقطه ثقل عالم امکان ای امام جماعتی که به تواقتدا می کند امام زمان فضل تو روشن است چون خورشیدمدح تو آمده است در قرآن نسزد نام پاک مولی رابی وضو آورد کسی به زبان هر چه فرزند داشتی گل کردخانه ات خانه بود یا گلدان پسران تو سرو و شمشادنددختران تو لوءلوء و مرجان واژه ها ل باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
اگر چه از ستم جای شما در کنج زندان استولی گل می کند بی شک هر آنجاییکه باران است کجا ققنوس را خفاش در زنجیر بتواند.اسیر مهربانی های تو دربند و دربان است چه زندانی که مسجد شد از اینکه همدمت هر شبمناجات و دعا و سجده و تسبیح و قرآن است به وقت خشم می بخشی چنان تو کاظم الغیظیکه ایوب از صبوریهات بی اندازه حیران است هنوز از کاظمین ات بوی دود و آه می ایدهمان جایی که از داغ شما سر در گریبان است دلم تنگ ضریح توست هنگام خطر حتیبرای دیدن صحن شما جان نیز ارزان است تمام آرزو های تو در این شهر روییدهتمام شهرها درماتمت مثل خراسان است + نوشته شده در یکشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 8:13 باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
ای که دایم از ضریح ات نور بیرون می زندزائر از دیدار تو مسرور بیرون می زند رد شدی یک بار و یک عمر است بعد از رفتن اتعطر از شب های نیشابور بیرون می زند از مدینه تا خراسان شد صراط المستقیمکی کسی از این طریق النور بیرون می زند قطره قطره شور ومستی از عبایت می چکداز مسیر حرکت ات انگور بیرون می زند با حضورت صور اسرافیل بر پا می شودمرده هم باشد اگر از گور بیرون می زند آب سقا خانه ات نهری است جوشان در بهشتچون عسل از کندوی زنبور بیرون می زند سازها هم عاشقت هستند اگر وقت غروبنغمه از نقاره و شیپور بیرون می زند هر چه می خواهند نورت را بپوشانند بازگنبد وگلدسته ات از دور بیرون می زند باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
تقدیم به استاد بی بدیل شعر ایینی معاصر و پرچمدار سرایش اهل البیت علیهم السلام با قلمی متفاوتمرحوم استاد غلامرضا شکوهیحضورت بازتاب پرشکوهی مثل دریا داشتنگاهت مثل جنگلهای بارانی تماشا داشتبروی شانه ات جو گندمی هائی پر از احساسنشان عشق آن پیچ و خم زلف چلیپا داشتصبوری را مورب های پیشانی ات معنا کردبرای هرچه دلتنگی است حجم سینه ات جا داشتدر اعجاز کلامت واژه ها مبهوت می ماندندبه لب انگشت حیرت هر کس از آن طبع زیبا داشتزمین آغوش وا کرد و تو را چون مادری بوسیدخدا در عرش جای بهتری بهرت مهیا داشتهنوز از بستر خالی ات حتی شعر می جوشد!گلویت صد هزاران نا سروده لفظ و معنا داشتاگر طبع روانت خرج آل الله شد باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
آورد صبا با غم و حسرت خبرت رادیدند خلایق همه حلم و هنرت رادنیا پی تکریم تو برخواست که می دیدققنوس شدن،سوختن بال وپرت رانه گریه فرزند و نه دلشوره ی مادرتغییر ندادند بلند نظرت رااز روی ادب بوسه زدی پای پدر راشاید که بفهمیم مقام پدرت رادادی تو در این راه شبیه علی اکبر(ع)این عمر گرانمایه ولی مختصرت راپیراهن پرخون تو شد آبروی ماکن شافع ما این سند معتبرت راپرپر شدی و شهر پر از بوی گلاب استبرداشته اند از بدن انگار سرت راسید حسین سیدی+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مرداد ۱۳۹۶ساعت 7:50 توسط سید حسین سیدی | باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...
طوبی توئی و داد خدا برگ و برت رادیدندخلایق همه باغ ثمرت را کوثر شدی و چشم و چراغ دل باباحقا که خدا کرد اجابت پدرت را ای نور نهم، پاک تر از چشمه ی خورشیدافلاک ستودندسجود سحرت را هم از کرمت حاتم طائی متعجبهم آنکه ندیده است کسی بسته درت را در هیئت نابالغ و در اوج بلاغتانگشت به دندان همه علم و هنرت را هر کس که غلام تو شود هست "موفق"هر کس که کند جلب به سویش نظرت را می خواست به پایان ببرد کار پدر راخون کرد اگر دختر مأمون جگرت را مرغان به طواف بدنت آمده بودندآن گونه گرفتند اگر دور و برت را + نوشته شده در سه شنبه سی و یکم مرداد ۱۳۹۶ساعت 9:23 توسط سید حسین سیدی | باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...